Verbindingen is het eerste programma van constant de nieuwe Brusselse vereniging voor kunst en media. Verbindingen is opgezet als een festival dat loopt van 4 februari tot 31 maart 1997. Verbindingen wordt gerealiseerd in samenwerking met verschillende Brusselse instellingen en bestaat uit film- en videoprogramma's in cinema NOVA en het Filmmuseum, installaties, video- en audiotheek in de Vereniging voor Tentoonstellingen van het Paleis voor Schone Kunsten, muziekoptredens, workshop en gemeen overleg in de Beursschouwburg, performances in Plateau en lezingen. Rode draad doorheen dit programma is de bekommernis om kunstwerken die ingaan op onze verhouding met de media, en die inhoudelijk op elkaar inspelen, maar op verschillende dragers en in verschillende disciplines gemaakt zijn, bij elkaar te brengen in een juist kader en voor een geconcentreerd publiek.

Hoe brengt de kunstenaar vandaag onze verhouding met de media in kaart? En op welke manier pleegt de kunstenaar zijn interventie: voegt de kunstenaar nog beelden en geluiden toe aan de dagelijkse stroom in cinema, video en televisie? Of wordt er gekozen voor andere strategieën, zoals het recycleren, het gebruik van statische beelden of installaties of juist voor het werken binnen andere disciplines zoals de muziek of de literatuur?
En hoe richt de kunstenaar zich tot de toeschouwer die geleerd heeft om dagelijks beeld- en geluidsinformatie op te nemen, te duiden, te verwerpen of eraan voorbij te lopen? Waar kan de kunstenaar zijn werk vertonen en een publiek ontmoeten wanneer de bestaande vertoningsruimten en kanalen meer en meer onder druk staan van de marktmechanismen? Bieden nieuwe media nieuwe mogelijkheden of zijn deze technieken eveneens onderhevig aan spelregels en monopolies? Waarom zijn er vandaag publieke vertoningsplaatsen nodig wanneer in principe elke beeld, elk geluid en elke informatie thuis kan worden opgevraagd?

Sommige kunstenaars opereren liefst binnen de bestaande kanalen zoals cinema of televisie, die echter minder en minder beweegruimte bieden. Anderen kiezen ervoor om autonoom te werken, los van de spelregels en standaarden van de industrie, met bestaand materiaal zoals film- en televisiebeelden of puttend uit verschillende talen (film, televisie, video) en verschillende genres (fictie, documentaire,..). Dat kan omdat technieken goedkoper worden, omdat kunstenaars zich vrij genoeg voelen om uit de verschillende talen te putten en omdat ook kunstenaars uit andere disciplines met of over media werken.

Het programma Verbindingen gaat over de manier
waarop kunstenaars reageren en nadenken over beelden en geluid, hoe ze daarvoor mogelijkheden zoeken binnen verschillende vormen en technieken als film of electronische en digitale dragers en hoe deze a-typische produkties inhoudelijk met elkaar in contact kunnen gebracht worden, over de grenzen van disciplines en van bestaande vertoningsplaatsen heen. Verbindingen gaat op zoek naar concentratie - tegenover consumptie en anomie -, naar een publieke interventie en naar debat.