Generative Music
1 is wellicht Brian Eno’s definitieve release, niet op lp of
cd, wel op floppy disc. De ‘songs’ heten "Rothko
Doric" of "Klee 4.2", maar in feite hebben ze plaats
moeten maken voor ‘mogelijkheden’: kleine pakketjes van
codes en instructies die de soundcard van je computer aanzet tot
het reproduceren van klanken. Muziek die zichzelf genereert met
andere woorden: het digitaal systeem van parameters en ‘suggesties’
laat de luisteraar toe een luisterervaring-op-maat te beleven op
basis van het ruwe materiaal dat de componist aanreikt. Dankzij
state of the art-software wordt de gebruiker voorgoed componist,
en kan hij voortaan zijn eigen ambient muziek voor luchthavens,
supermarkten en andere muzakplaatsen in elkaar steken.